Στη Γάζα σκοτώνουν παιδιά. Δεν είναι είδηση, δεν είναι τίτλος, δεν είναι κομμάτι της «δουλειάς». Εί

Στη Γάζα σκοτώνουν παιδιά. Δεν είναι είδηση, δεν είναι τίτλος, δεν είναι κομμάτι της «δουλειάς». Εί
.....................................ψωμι - παιδεία - ελευθερία
"Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη. Νίκος Μπελογιάννης
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
«Πολιτεία που δεν έχει σαν βάση της την παιδεία, είναι οικοδομή πάνω στην άμμο».

Αδαμάντιος Κοραής (1748 – 1833)

γιατρός και φιλόλογος, από τους πρωτεργάτες του νεοελληνικού διαφωτισμού.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017

Τα φετινά θέματα στη Γαλλία για το Μπακαλορεά (τελικές εξετάσεις για το αντίστοιχο του δικού μας απολυτηρίου Λυκείου



Στη Γαλλία οι μαθητές όλων των κατευθύνσεων εξετάζονται στη Φιλοσοφία για το Μπακαλορεά (τελικές εξετάσεις για το αντίστοιχο του δικού μας απολυτηρίου Λυκείου που οργανώνονται όπως οι Πανελλαδικές).
Τα φετινά θέματα για κάθε μία από τις κατευθύνσεις (ελεύθερη απόδοση):
Α' κατεύθυνση: 
1. Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας είναι και υπεράσπιση των συμφερόντων μας;
2. Μπορούμε να απελευθερωθούμε από την παράδοσή μας;
3. Κείμενο του Μ. Φουκώ ("Εν τέλει, η ζωή σημαίνει να μπορείς να κάνεις λάθος").
Β' κατεύθυνση:
1. Η λογική μπορεί να κυριαρχεί στα πάντα;
2. Ένα έργο τέχνης είναι απαραίτητα ωραίο;
3. Κείμενο πολιτικής φιλοσοφίας του Χομπς.
Γ' κατεύθυνση:
1. Αρκεί να παρατηρούμε για να γνωρίζουμε;
2. Ό,τι έχω δικαίωμα να κάνω είναι και δίκαιο;
3. Κείμενο του Ρουσώ για τη σχέση ανθρώπου και φύσης.
Δ' κατεύθυνση:
1. Υπάρχει κακή χρήση της λογικής;
2. Για να βρούμε την ευτυχία πρέπει να την αναζητήσουμε;
3. Κείμενο του Ντυρκέμ ("βλέπουμε τι θα απέμενε από τον άνθρωπο αν του αφαιρούσαμε όλα αυτά τα οποία έχει από την κοινωνία: θα έπεφτε στο επίπεδο του ζώου").

Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

Η ΖΩΗ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ...

                                Η  ΖΩΗ  ΠΟΥ  ΕΡΧΕΤΑΙ...                         

Ο καπιταλισμός ως οικονομικό σύστημα διατηρήθηκε (και επικράτησε) για δύο τουλάχιστον αιώνες αγκαλιά με την αστική δημοκρατία ως πολιτικό σύστημα.
Η εξέλιξή του (κατ' άλλους η στρέβλωσή του) τον 21ο αιώνα είναι ο λεγόμενος χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός, δηλαδή η οικονομική κυριαρχία των πολυεθνικών τραπεζών ή των funds που δεν διαθέτουν δικά τους μέσα παραγωγής, αλλά ελέγχουν μέσω των χρηματιστηρίων και των δανειοδοτήσεων την αξία και την παραγωγική κατεύθυνση των επιχειρήσεων.
Η νέα παγκόσμια οικονομική ελίτ με αφορμή το "πρόβλημα χρέους", που η ίδια δημιούργησε, παρουσιάζει ήδη προτάσεις με σαφή αντιδημοκρατική κατεύθυνση, όπως την υποβάθμιση της ψήφου χωρών που έχουν χρέη. Σύντομα θα ακούσουμε το αίτημα της απαγόρευσης ψήφου σε πολίτες που έχουν χρέη, με τελικό σκοπό την κατάργηση της αστικής δημοκρατίας και την αντικατάστασή της με κάποιου τύπου ολιγαρχικό καθεστώς..
Ξαναζούμε δηλ.(ως φάρσα αυτή τη φορά) τη μετεξέλιξη της Ρωμαϊκής δημοκρατίας σε Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Και δεν απέχει πολύ ο καιρός που θα έρθουμε αντιμέτωποι με τα λιοντάρια στις αρένες. 
Εκτός αν η φάρσα καταρρεύσει πρώτη...

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2017

«Η θέση των απεξαρτημένων δεν είναι στη φυλακή» Είναι στην απεξάρτηση και στη μάχη για τη ζωή»

Ο Γιώργος Πολύμερος, 38 χρόνων, μέλος της Κοινωνικής Επανένταξης του 18 ΑΝΩ και μαθητής του σχολείου του 18 ΑΝΩ, παρουσιάστηκε στις 3 Φεβρουαρίου στο Αστυνομικό Τμήμα Αιγάλεω για να δώσει το «παρών». Εκεί κρατήθηκε, χωρίς να του γνωστοποιηθεί ο λόγος της κράτησής του. Αργότερα του ανακοινώθηκε ότι θα οδηγηθεί στις φυλακές Κορυδαλλού μέχρι να δικαστεί (με κατηγορίες που αφορούν την εποχή που ήταν στη χρήση).
Αυτή η ενέργεια «βάζει σε κίνδυνο τη θεραπεία απεξάρτησης αυτού του νέου ανθρώπου, δημιουργεί κινδύνους υποτροπής και μ' αυτό τον τρόπο θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ζωή του», σημειώνουν οι «Συλλογικές Δράσεις Κοινωνικής Αλληλεγγύης 18 ΑΝΩ».
Στη σημερινή εποχή της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης και της αύξησης της διάδοσης των ναρκωτικών και των εξαρτήσεων κάθε τύπου, «η Πολιτεία οφείλει να δημιουργεί όλες τις προϋποθέσεις για να προσελκύονται οι εξαρτημένοι στα θεραπευτικά προγράμματα και να ολοκληρώνουν κανονικά την απεξάρτησή τους και το σχολείο τους και να επανεντάσσονται ισότιμα στο κοινωνικό σύνολο» τονίζουν από το «18 ΑΝΩ» απαιτώντας την άμεση απελευθέρωση του Γιώργου Πολύμερου.
Ζητούν από τους φορείς της απεξάρτησης και ολόκληρη την κοινωνία, που αγωνίζεται να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της κρίσης στη ζωή όλων, «να σταθεί στο πλευρό του Γιώργου Πολύμερου και του 18 ΑΝΩ και να δώσει μαζί τους τη μάχη για την ελευθερία, για τις αξίες μιας ζωής χωρίς ουσίες και χωρίς χειραγώγηση».
Παράλληλα, καλούν τον υπουργό Δικαιοσύνης αλλά και τον υπουργό Παιδείας να πάρουν θέση.

«Η θέση των εξαρτημένων δεν είναι στη φυλακή. Είναι στην απεξάρτηση και στη μάχη για τη ζωή», σημειώνουν.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Απεξάρτηση πίσω από τα κάγκελα

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Η απριλιανή χούντα καταστέλλει την εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου

   Σαν σήμερα............  



1973 – Η χούντα της 21ης Απριλίου, καταστέλλει βίαια την εξέγερση των φοιτητών. Τα ξημερώματα τεθωρακισμένο άρμα μάχης, συνέθλιψε την κεντρική πύλη στην είσοδο του Πολυτεχνείου

Η εξέγερση κατά της χούντας είχε αρχίσει να φαίνεται από τις 14 Φεβρουαρίου του 1973. Τότε, οι φοιτητές της Αθήνας συγκεντρώθηκαν στο Πολυτεχνείο, ζητώντας την κατάργηση του νόμου 1347, που προέβλεπε υποχρεωτική στράτευση σε όποιον συνδικαλιζόταν στα φοιτητικά του χρόνια. Οι φοιτητές είχαν συγκεντρωθεί στον χώρο του ιδρύματος, όπου εισέβαλε η αστυνομία παραβιάζοντας το άσυλο. Έγιναν 11 συλλήψεις με την κατηγορία της «περιύβρισης της αρχής» και οι 8 από αυτούς καταδικάστηκαν σε διάφορες ποινές,. Περίπου άλλοι 100, φόρεσαν υποχρεωτικά τα χακί.
Μια εβδομάδα αργότερα, η αστυνομία έκανε το ίδιο στο κτίριο της Νομικής, όπου οι φοιτητές χρησιμοποιήσαν για πρώτη φορά τα συνθήματα «Κάτω η Χούντα», Ελευθερία» και «Δημοκρατία». Η βίαιη καταστολή και αυτής της εξέγερσης, ενίσχυσε το αίσθημα αλλαγής και την ανάγκη της ανατροπής του δικτατορικού καθεστώτος.
Η εξέγερση του Νοέμβριου, ξεκίνησε στις 14 του μήνα. Οι φοιτητές συγκεντρώθηκαν και πάλι στο Πολυτεχνείο και αποφάσισαν να κάνουν αποχή. Ζητούσαν να πραγματοποιηθούν οι φοιτητικές εκλογές τον Δεκέμβριο και όχι στο τέλος του επόμενου έτους, όπως είχαν προγραμματιστεί από το καθεστώς. Ζήτησαν εκδημοκρατισμό των πανεπιστημίων και αύξηση των δαπανών για την παιδεία.
Οι ώρες περνούσαν και οι φοιτητές γέμιζαν όλο και περισσότερο το Πολυτεχνείο. Και όχι μόνο φοιτητές. Αργά το απόγευμα, αποφασίστηκε η κατάληψη του κτιρίου. Οι παρευρισκόμενοι εξέλεξαν Συντονιστική Επιτροπή, που αποτελούνταν από 22 φοιτητές και 2 εργάτες, με σκοπό να οργανώσει τον αγώνα που μόλις είχε ξεκινήσει.


Η πρώτη τους απόφαση ήταν η δημιουργία ραδιοφωνικού σταθμού. Στήθηκε πρώτα στο κτίριο του Χημικού και λίγο αργότερα στο κτίριο των Μηχανολόγων. Ο πομπός κατασκευάστηκε μέσα σε λίγες ώρες στα εργαστήρια της σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών από τον Γιώργο Κυρλάκη. Οι φωνές του νέου ραδιοφώνου ήταν η Μαρία Δαμανάκη, ο Δημήτρης Παπαχρήστος και ο Μίλτος Χαραλαμπίδης. Το σύνθημα αντήχησε σαν συναγερμός στην ελληνική κοινωνία: «Εδώ Πολυτεχνείο! Λαέ της Ελλάδας το Πολυτεχνείο είναι σημαιοφόρος του αγώνα μας, του αγώνα σας, του κοινού αγώνα μας ενάντια στη δικτατορία και για την Δημοκρατία».
Οι διαδηλώσεις των πολιτών κατά του καθεστώτος αυξήθηκαν τις επόμενες μέρες. Η αντίδραση του Γεωργίου Παπαδόπουλου ήταν να στείλει, μυστικούς πράκτορές μέσα στο Πολυτεχνείο (τους λεγόμενους και «ρουφιάνους») και να τοποθετήσει ελευθέρους σκοπευτές στα γύρω κτίρια. Στις 16 Νοεμβρίου, η αστυνομία επιτίθεται στο πλήθος που βρισκόταν έξω από τον χώρο του Πολυτεχνείου. Οι περισσότεροι διαλύθηκαν, αν και οι τριήμερη μάχη στους δρόμους ποτέ δεν έπαψε ολοκληρωτικά.
Στις 3 το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, κι ενώ η διαπραγμάτευση για ασφαλή αποχώρηση των φοιτητών βρισκόταν σε εξέλιξη, η μεταβατική κυβέρνηση αποφάσισε την επέμβαση του στρατού, βλέποντας πως η αστυνομία δεν κατάφερε τίποτα. Έξω από το Πολυτεχνείο συγκεντρώθηκαν τρείς μοίρες των ΛΟΚ, μια μοίρα αλεξιπτωτιστών και τρία άρματα μάχης. Εκείνη την ώρα, δόθηκε η εντολή για εισβολή. Το ένα τεθωρακισμένο έπεσε πάνω στην κεντρική πύλη, ενώ τα άλλα δυο είχαν αποκλείσει τις δυο πλαϊνές, στην οδό Στουρνάρη και στην οδό Τοσίτσα.
Το πρώτο θύμα ήταν μια κοπέλα που είχε σκαρφαλώσει στον περίβολο, ανεμίζοντας μια ελληνική σημαία. Από την είσοδο του άρματος παρασύρθηκαν άλλοι δύο φοιτητές. Οι μοίρες των ΛΟΚ, εισέβαλαν στον χώρο. Οι φοιτητές προσπάθησαν να πηδήξουν τα κάγκελα. Ο σταθμός του Πολυτεχνείου έκανε εκκλήσεις προς τα «αδέλφια», να αψηφήσουν τις εντολές των ανωτέρων τους, ενώ ο εκφωνητής στην συνέχεια απήγγειλε τον Εθνικό Ύμνο.
Οι φοιτητές που είχαν παραμείνει στο Πολυτεχνείο, συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο, ψάλλοντας και αυτοί με την σειρά τους τον Εθνικό Ύμνο. Οι μοίρες των ΛΟΚ τους οδήγησαν εκτός του Πολυτεχνείου χωρίς βία. Οι υπόλοιποι που προσπάθησαν να το σκάσουν, δέχθηκαν επίθεση από αστυνομικούς. Μερικοί βρήκαν καταφύγιο σε κοντινές πολυκατοικίες. Οι στρατιώτες που περιφρουρούσαν, σε ορισμένες περιπτώσεις επενέβησαν και εναντίον των αστυνομικών που χρησιμοποίησαν ωμή βία σε βάρος των φοιτητών. Ελεύθεροι σκοπευτές της αστυνομίας άνοιξαν πυρ από γειτονικές ταράτσες, ενώ άνδρες της ΚΥΠ καταδίωξαν τους εξεγερθέντες.
Κατά την ανακοίνωση της Αστυνομίας, εκείνη την ημέρα συνελήφθησαν 840 άτομα. Ϋστερα από την πτώση της δικτατορίας, αστυνομικοί που ανακρίνονταν αποκάλυψαν πως ο αριθμός έφτανε τους 2.400. Η αρχική ανακοίνωση έκανε λόγο για 34 νεκρούς. Στην δίκη που έγινε ένα χρόνο αργότερα, ο αριθμός έπεσε στους 24. Όμως οι πρώτες δημοσιογραφικές έρευνες έκαναν λόγο για 59 ή και 79 νεκρούς. Σύμφωνα με έρευνα του διευθυντή του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Λεωνίδα Καλλιβρετάκη το 2003, ο αριθμός των επωνύμων νεκρών ανέρχεται στους 24, ενώ άλλοι 16 ήταν οι νεκροί αγνώστων στοιχείων. Ο αδιευκρίνιστος αριθμός των νεκρών έφερε στο προσκήνιο θεωρίες συνωμοσίας, όπως εκείνης που εμπλέκει στα γεγονότα Ισραηλινούς στρατηγούς.
Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος επέβαλλε στρατιωτικό νόμο. Ανατράπηκε όμως με πραξικόπημα στις 25 Νοεμβρίου. Προέδρος ορίστηκε ο Φαίδων Γκιζίκης και πρωθυπουργός ο Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος. Όλοι όμως ήξεραν πως ο ισχυρός άνδρας της νέας κυβέρνησης ήταν ο Δημήτριος Ιωαννίδης, διοικητής της Στρατιωτικής Αστυνομίας, ο οποίος επέβαλλε ένα ακόμα πιο σκληρό καθεστώς.
Η δικτατορία τερματίστηκε στις 23 Ιουλίου του 1974 και αφού είχε προηγηθεί η τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Η δίκη των 32 κατηγορούμενων τερματίστηκε στις 30 Δεκεμβρίου του 1975, με την απόφαση να καταδικάζει τους 20 και να αθωώνει τους 12.
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν η κορυφαία πράξη του αντιδικτατορικού αγώνα και το πιο γενναίο και αποφασιστικό βήμα αυτοθυσίας για την επαναφορά της δημοκρατίας. Ο επίσημος εορτασμός της επετείου της εξέγερσης κάθε 17η Νοεμβρίου καθιερώθηκε το 1981.




________________
 

Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2016

Ναι! Πρώτη μέρα σχολείο σε μια ξένη χώρα!

Violetta Pateli
Εκπαιδευτικός



Πρώτη μέρα σχολείο!!!
Ξύπνα, ξύπνα!! 
(Ψάχνοντας το Νέμο, τη συνεκπαίδευση, τα σχολεία ανοιχτή αγκαλιά)
Άλλοι μια μέρα αόρατοι ξανά!

Μετά από πόλεμο, βομβαρδισμούς, ανασφάλεια, ξεριζωμό, ταξίδι στο άγνωστο, απώλειες αγαπημένων προσώπων, κρύο, ζέστη, περπάτημα, κλάματα, πείνα, ταλαιπωρίες, στερήσεις, χωρισμούς ,μετά από πολύμηνη αποχή από σχολική δομή. 
Ναι! Πρώτη μέρα σχολείο σε μια ξένη χώρα!
Ναι! πρώτη μέρα σε σχολείο κανονικό, μεγάλο, φωτεινό, στολισμένο, με ένα σωρό λιχουδιές, με πολλούς ενήλικες, με πολλές φωτογραφίες, κάμερες.
Ναι! πρώτη μέρα σχολείο με δασκάλους , αυτούς των άλλων παιδιών, χαμογελαστούς υπευθύνους, μπαλόνια, δώρα!
Ναι! πρώτη μέρα σχολείο με τις ευλογίες της ελληνικής κυβέρνησης, με ελάχιστες προσλήψεις μειωμένου ωραρίου, με συντονιστές που δεν ξέρουν τι να συντονίσουν!
Ναι! πρώτη μέρα σχολείο με κουστουμαρισμένους δημάρχους και στελέχη εκπαίδευσης στην πρώτη γραμμή! 
Ναι! Πρώτη μέρα αμηχανίας για όλους!
Ναι! πρώτη μέρα που το καλό γίνεται αλλά όχι ολόκληρο. Μισό. 
Ναι! Πρώτη μέρα σχολείο με μεταφορά από τις δομές στο σχολείο με χρηματοδότηση του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης.
Ναι ! Πρώτη μέρα σχολείο, πρώτη μέρα μακριά από τα αγαπημένα πρόσωπα.
Ναι ! Πρώτη μέρα χαράς απερίγραπτης!!
Ναι ! Πρώτη μέρα σχολείο φορώντας τα καλά , φρεσκοπλυμένα ρούχα, το πιο πλατύ χαμόγελο.
Ναι! Πρώτη μέρα σχολείο…. απογευματινό! Για το καλό τους, για το καλό μας.
“ Where are the Greeks;;;;” ρώτησαν

Άλλη μια μέρα χωρίς πρωινό ξύπνημα! 
Άλλη μια μέρα χωρίς τα άλλα παιδιά, τα δικά μας παιδιά, χωρίς παρέα διαφορετική! 
Άλλη μια μέρα γκετοποίησης , απομόνωσης!
Άλλη μια μέρα χωρίς ευκαιρία για ιχνηλασία σε καινούργιο τόπο, χωρίς ανταλλαγές , χωρίς μοίρασμα βιωμάτων ,παιχνιδιών! 
Άλλη μια μέρα με ντροπιαστικά, κακέκτυπα αντίγραφα βιβλίων. 
Άλλη μια μέρα προχειρότητας.
Άλλη μια μέρα προβολής και φιέστας. 
Άλλη μια μέρα χωρίς μάθημα ζωής για τα Ελληνόπουλα, χωρίς το μάθημα της επιβίωσης, της αντοχής, της ελπίδας και εντέλει το μάθημα της ίδιας της ζωής.
Άλλη μια μέρα μισάνοιχτης αγκαλιάς!

ΚΑΤΟΧΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ...Άνεργος στο Ηράκλειο ταΐζει το μωρό του με γάλα από αλεύρι


ΚΑΤΟΧΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ...Άνεργος στο Ηράκλειο ταΐζει το μωρό του με γάλα από αλεύρι // (...αλλά η υπουργός Φωτίου που συστήνει στον κόσμο να τρώει γεμιστά και πίτες με αλεύρι, και θεωρεί τα 200 ευρώ αρκετά για να βιοποριστεί ό άνθρωπος θα το πανηγυρίσει προφανώς ως ...εφεύρεση και πατέντα! Έχει δίκιο! Η σύγχρονη αθλιότητα του λαού μας έχει την πιστοποίηση ISOsyriza, πάνω στην προηγούμενη γαλαζοπράσινη μαγιά...
-Δ.Τζ.
~~~~~~~~~~~~~~



  -| Ρεπορτάζ του Χριστόφορου Παπαδάκη // Στη "Νέα Κρήτη"  (*) 

Ο εργολάβος οικοδομών χτυπά την πόρτα του πελάτη του, που επειδή είναι κι εκείνος άνθρωπος της οικοδομής, πλήττεται από ανεργία και δεν τον έχει εξοφλήσει. Με κακές διαθέσεις μπαίνει στο σπίτι τού οφειλέτη του, προχωρά στο χώρο της κουζίνας, όπου και αντικρίζει τη σύζυγο του "κακοπληρωτή" να έχει ανοίξει ένα σακούλι με αλεύρι και να προσπαθεί με αυτό να φτιάξει "γάλα" στο μπιμπερό για να βοηθήσει το μωρό της να μην πεθάνει από την πείνα, αφού πραγματικό γάλα δεν είχε να του δώσει.
Τότε αυτός σαστίζει, βάζει το χέρι του στην τσέπη, βρίσκει ένα χαρτονόμισμα των 50 ευρώ, το βάζει στην τσέπη του πατέρα και, χωρίς να πει τίποτα, ανοίγει την πόρτα και φεύγει!
Μια αληθινή ιστορία, που αποκαλύπτει η εφημερίδα "Νέα Κρήτη" σήμερα, στο πλαίσιο έρευνας στο χώρο της οικοδομής, όπου η πείνα που μαστίζει πολλούς άλλοτε ευκατάστατους βιοπαλαιστές παραπέμπει σε άλλες εποχές. Σε περιόδους κατοχής, τότε που οι μητέρες έδιναν στα παιδιά τους οτιδήποτε μπορούσε να τα κρατήσει στη ζωή, φτιάχνοντας τις δικές τους "συνταγές της πείνας", από αλεύρι και από κάθε υλικό που εμπεριέχει βιταμίνες, άσχετα αν σε "κανονικές" συνθήκες αυτό θα το πετούσαμε στα σκουπίδια ή θα το χρησιμοποιούσαμε εντελώς διαφορετικά για να μαγειρέψουμε και να στρώσουμε τραπέζι.
Κι όμως. Το συγκεκριμένο περιστατικό, που δεν είναι δυστυχώς το μόνο, διαδραματίζεται στην Ελλάδα του σήμερα, με κυβέρνηση το ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝ.ΕΛ., χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα ως προς τις ανάλογες δραματικές περιπτώσεις που άρχισε να βιώνει ο λαός μας από το 2010 και μετά.

 «Το είδα με τα μάτια μου»...

Η "Νέα Κρήτη" καταγράφει τη δραματική αυτή ιστορία, μέσα από τη μαρτυρία ενός παλιού εργολάβου οικοδομών και παλιού προέδρου των οικοδόμων του νομού Ηρακλείου. Ο Γιώργος Μακαρώνας, από το 2010 και μετά, άρχισε και αυτός να δυσκολεύεται πολύ να εισπράξει τα χρήματα που του χρωστούσαν άνθρωποι που τον καλούσαν να τους φτιάξει το σπίτι. Μάλιστα, σήμερα και ο ίδιος χρωστά το δικό του στεγαστικό δάνειο.
Όπως μας έλεγε τον είχαν γεμίσει με ακάλυπτες επιταγές. Και φέτος έζησε την εξής ιστορία, που δημοσιεύουμε ακριβώς με τον τρόπο που μας τη διηγήθηκε: «Έκανα ένα σπίτι σε ηλεκτρολόγο οικοδομών. Αυτός ανέλαβε τα ηλεκτρολογικά στο σπίτι του κι εγώ του έφτιαξα το υπόλοιπο. Ο άνθρωπος λοιπόν, λόγω της κρίσης, δεν έχει πια δουλειά εδώ και αρκετό καιρό. Έχουμε ένα υπόλοιπο 7.000 ευρώ και τον έπαιρνα τηλέφωνο. Παρά τις υποσχέσεις του, δε μου είχε δώσει τα χρήματα, ώσπου μια μέρα που τον ξαναπήρα στο τηλέφωνο, μου μίλησε απότομα. Του είπα να μου δώσει τα χρήματα γιατί δεν έχω κι εγώ δουλειά. Και μου λέει "άντε παράτησέ με πια"... Εγώ τρελάθηκα. Λέω "δεν μπορεί να μου χρωστάς και να μου μιλάς και έτσι".
Τότε λοιπόν αποφάσισα να πάω σπίτι του. Ξέρω ότι η γυναίκα του δεν ήξερε τίποτα. Και έκανα ντε και καλά πως περνούσα τυχαία. Μπαίνω λοιπόν στην κουζίνα και βλέπω με τα μάτια μου τη γυναίκα του να ρίχνει αλεύρι στο μπουκάλι με το μπιμπερό και είχε το μωρό δίπλα και ετοιμαζόταν να το ταΐσει. Εγώ έπαθα πλάκα. Έβαλα το χέρι μου στην τσέπη, βγάζω 50 ευρώ, του τα βάζω στην τσέπη και φεύγω. Το μόνο που τους είπα, για να μην καταλάβει κάτι η γυναίκα του, ήταν "περαστικός ήμουνα και πέρασα για λίγο"»...
Μετά από μερικές ημέρες ο Γιώργος Μακαρώνας συνάντησε ξανά τον ηλεκτρολόγο οικοδομών. «"Ο πεθερός μου βοηθάει όσο μπορεί. Αλλά τι να κάνει και αυτός με τη σύνταξη που παίρνει;", μου είπε όταν τον ξανάδα. Τι να ζητήσω τώρα από έναν άνθρωπο με τόσο σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης;», διερωτάται ο παλιός εργολάβος οικοδομών, που, όπως λέει στην εφημερίδα μας, αυτές οι καταστάσεις ήταν γνώριμες για τους ανθρώπους μόνο στην περίοδο της Κατοχής.

Τους κόβουν ρεύμα και νερό

Την προηγούμενη εβδομάδα, πολύτεκνος οικοδόμος, που μόλις είχε κάνει μια σοβαρή εγχείρηση, χτύπησε την πόρτα του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου ζητώντας βοήθεια, γιατί η ΔΕΗ του έκοψε το ρεύμα λόγω των απλήρωτων λογαριασμών.
«Ο άνθρωπος έκανε εγχείρηση καρδιάς. Ήρθε και μας είπε ότι η ΔΕΗ του έκοψε το ρεύμα», είπε στη "Νέα Κρήτη" ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου Στέλιος Βοργιάς.
«Ο συγκεκριμένος οικοδόμος, όπως και πάρα πολλοί άλλοι, ήταν σε απελπιστική κατάσταση. Δε δικαιούταν να βγει στη σύνταξη. Δεν μπορούσε να κάνει μεροκάματο και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ήρθε και η ΔΕΗ και του έκοψε το ρεύμα. Το χρέος του προς τη ΔΕΗ είχε ξεπεράσει τα 4.000 ευρώ. Οπότε καταλαβαίνουμε ότι ένας άνθρωπος που έχει να κάνει μεροκάματο 5-6 μήνες δεν είναι δυνατόν να μπορεί να αντεπεξέλθει σε αυτές τις υποχρεώσεις».
Στο σημείο αυτό, ο Στέλιος Βοργιάς μάς λέει ότι, μετά από παρέμβαση του Εργατικού Κέντρου, έγινε ένας διακανονισμός χρεών τέτοιος που να μπορεί να ανταποκριθεί ο συγκεκριμένος οικοδόμος και υπήρξε μια συνεννόηση επανασύνδεσης χωρίς έξοδα, χάρη στην ευαισθησία που έδειξε ο αρμόδιος διευθυντής της ΔΕΗ Αντώνης Αποστολάκης.
«Υπάρχουν περιπτώσεις που, μέσα στα πλαίσια που μπορεί να βοηθήσει, ο κ. Αποστολάκης βοηθάει. Από 'κει και πέρα, είναι θέμα πολιτικής της ΔΕΗ. Έχουν δυσκολέψει πραγματικά τα πράγματα. Εμείς ζητάμε σε αυτές τις περιπτώσεις να υπάρξει μια κρατική μέριμνα, μια κάποια περίοδος χάριτος, γιατί πάνω απ' όλα πρώτα θα πρέπει να ζήσουν αυτοί οι άνθρωποι και οι οικογένειές τους», λέει ο συνδικαλιστής.
«Ζούμε στο Μεσαίωνα»

«Οι οικοδόμοι ζουν σε Μεσαίωνα», λέει από την πλευρά του ο παλιός οικοδόμος, συνδικαλιστής και τα τελευταία χρόνια συνταξιούχος, με σοβαρά προβλήματα υγείας, Γιώργος Λαμπράκης. Τον συναντήσαμε στο καφενείο του Εργατικού Κέντρου. Εκεί που δεν έπαψε ποτέ να συχνάζει σχεδόν καθημερινά, αφού η ζωή του είναι γεμάτη από συνδικαλιστικούς αγώνες για το δίκιο του εργάτη.
«Οι οικοδόμοι είχαν μάθει στα λεφτά γιατί είχαν δουλειά. Πολύ σκληρή δουλειά, βέβαια. Και δούλευαν και όλα τα μαγαζιά. Ειδικά στις ταβέρνες, όταν πηγαίναμε, μας έκαναν υποκλίσεις. Έκαναν "αμάν" να μπούμε μέσα. Γιατί ήξεραν ότι θα δαπανούσαμε χρήματα και θα τους αφήναμε και πουρμπουάρ καλό»!
Ο κ. Λαμπράκης τονίζει ότι δεν περίμενε ποτέ να ακούσει ότι οι οικοδόμοι δουλεύουν με μεροκάματα 15 και 20 ευρώ τη μέρα, όπως συμβαίνει σήμερα. «Να δουλεύουν στο χώρο της οικοδομής με ατομική σύμβαση. Γιατί τα πράγματα είναι διαφορετικά σε ό,τι αφορά τα μαγαζιά και τις υπηρεσίες. Αλλά στην οικοδομή με ατομική σύμβαση; Κι έχω κάνει το ερώτημα πώς ασφαλίζονται αυτοί οι άνθρωποι; Για 36 ευρώ το ανώτερο τεχνικό ένσημο την ημέρα; Ξεκινάει από τα 22 και φτάνει στα 36 ευρώ. Και ο ανειδίκευτος εργάτης πάει στα 18 ευρώ την ημέρα»!...
Στο σημείο αυτό, ο ίδιος υπενθυμίζει ότι, όταν ο ίδιος βγήκε στη σύνταξη, το ημερομίσθιο στην οικοδομή ήταν στα 88,8 ευρώ. «Το 2009 βγήκα στη σύνταξη. Και τότε μείωσαν δραματικά την αξία του ημερομισθίου, με πρόσχημα να χαμηλώσουν την αξία των ενσήμων για να τα βάζουν όλα στις οικοδομές και όχι ένα ποσοστό ανά εργασία που ίσχυε μέχρι τότε».
Ο παλαίμαχος συνδικαλιστής, συνταξιούχος οικοδόμος Γιώργος Λαμπράκης, λέει στη "Νέα Κρήτη" ότι η επέκταση του ΙΚΑ για να υπάρχουν καταστήματά του όχι μόνο στις πόλεις, αλλά και στην ενδοχώρα, έγινε το 1983. «Μέχρι τότε ασφάλιση υπήρχε μόνο στους οικοδόμους, που δούλευαν στις πόλεις. Από το 1983 και μετά άρχισαν να βάζουν ένσημα και στους οικοδόμους που δούλευαν και στα χωριά. Και το μεγάλο κακό έγινε στη δεκαετία του '90, όταν επέβαλαν μόνο το 50% των ενσήμων σε αγρότες και μη αγρότες, σε όλες τις αγροτικές περιοχές, για να βοηθήσουν τους ιδιοκτήτες ακινήτων, αλλά σε βάρος των οικοδόμων. Αυτός ο νόμος τότε λειτούργησε σε βάρος των οικοδόμων, χωρίς το κράτος να καλύψει τις απώλειες που υπήρχαν»...
Καταλήγοντας, ο κ. Λαμπράκης τονίζει ότι με τις πολιτικές αυτές δεν επλήγησαν μόνο οι οικοδόμοι, αλλά διαλύθηκε και το ταμείο τους, το ΙΚΑ, με τις σημερινές δραματικές συνέπειες για τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα.

Μόλις 1.000 οι ασφαλισμένοι οικοδόμοι

«Το σωματείο κάνει ό,τι μπορεί για να στηρίξει τα μέλη του. Αλλά μιλάμε για 10.000 μέλη. Τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα», τονίζει στη "Νέα Κρήτη" ο πρόεδρος του Σωματείου Οικοδόμων Ν. Ηρακλείου Γιάννης Γωνιανάκης.
«Υπάρχει πραγματικά στον κλάδο μας μια μεγάλη κρίση, τόσο σε πανελλαδικό όσο και σε τοπικό επίπεδο. Και δε βλέπουμε φως στο τούνελ. Και τα στοιχεία του ΙΚΑ είναι δραματικά. Και αποδεικνύουν και οι αριθμοί την κατάσταση που επικρατεί και στο νομό μας», λέει ο συνδικαλιστής και προσθέτει ότι «τον Αύγουστο του 2010 είχαμε στο νομό 4.000 οικοδόμους ασφαλισμένους. Και είχαμε και γύρω στις 2.000 οικοδομικές άδειες στο νομό. Και τον Αύγουστο του 2015 έχουμε 1.000 οικοδόμους ασφαλισμένους και 250 οικοδομικές άδειες σε όλο το νομό»...
Όπως εξηγεί ο κ. Γωνιανάκης, πλέον αυτοί οι 1.000 έκαναν ελάχιστα μεροκάματα το μήνα και με ένα μεροκάματο κατά μέσο όρο στα 40 ευρώ. «Δηλαδή, η κατάσταση είναι τραγική. Και αυτό που βλέπουμε να συμβαίνει σήμερα στους συναδέλφους μας είναι η εξαθλίωση, η εργασιακή ομηρία με την περιπλάνηση στους χώρους δουλειάς για να βρουν οπουδήποτε ένα μεροκάματο, και πάει λέγοντας».
Για τους "ενεργούς" οικοδόμους από το σύνολο των μελών, ο πρόεδρος του σωματείου τους λέει στην εφημερίδα μας ότι υπολογίζονται γύρω στους 6.000.
«Τα Χριστούγεννα πήραν δωρόσημο 4.000 οικοδόμοι. Αλλά πολλοί από αυτούς πήραν δωρόσημο γιατί έκαναν ένα μεροκάματο μέσα στους τέσσερις μήνες (δηλαδή 20 ευρώ δωρόσημο) ή και άλλοι μπορεί να έκαναν περισσότερα μεροκάματα και να πήραν μεγαλύτερο δωρόσημο, γύρω στα 500 ευρώ».
Και βέβαια όλος αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να συμπληρώσει τα μεροκάματα που χρειάζεται για να έχει δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
«Την προηγούμενη εβδομάδα κάναμε για δέκα περιπτώσεις οικοδόμων που τους είχε κοπεί το ρεύμα παρέμβαση ως σωματείο. Και με παρέμβασή μας στη ΔΕΗ στο Τσαλικάκι πετύχαμε να τους επανασυνδεθεί το ρεύμα, χωρίς να πληρωθεί προκαταβολή ύψους 30% που ορίζει ο νόμος. Και αντίστοιχα και στο νερό, πετύχαμε να γίνει η επανασύνδεσή του στους Δήμους Ηρακλείου και Μαλεβιζίου. Κι εδώ τίθεται ένα ερώτημα που έβαλε συνάδελφος: "Θα πληρώνω το ρεύμα και το νερό ή θα ταΐζω τα παιδιά μου;"», λέει ο Γιάννης Γωνιανάκης.

_____________
(*) Ρεπορτάζ : Χριστόφορος Παπαδάκης
http://www.neakriti.gr/?page=newsdetail&DocID=1357390&srv=149

Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2016

Χωρίς πατρίδα δεν υπάρχει λαός

            Του Γιάννη Αθανασιάδη


Το πρόβλημα είναι ότι ο τόπος μας ειναι και πλούσιος και όμορφος και κοντά τους.
Αν ήταν μόνο πλούσιος οι αποικιοκρατες θα λήστευαν τον πλούτο μας και όπως έχουν μάθει θα μας χρησιμοποιουσαν σαν δούλους εργασίας, για να τους τον φέρουμε στα σεντούκια τους. 
Κι όταν τελείωνε, θα μας παρατούσαν σα στυμμένες λεμονόκουπες, αλλά ο τόπος θα έμενε πάλι σε εμάς.
Αν ήταν μόνο όμορφος θα περνούσαν τις καλοκαιρινές διακοπές τους στα ξενοδοχεία και τις παραλίες (ιδιοκτησίες τους) και θα γύριζαν στις χώρες τους.
Ο συνδυασμός και των δυο σε μια τόσο κοντινή απόσταση γι αυτούς, οδηγεί στην πρόθεση για ολοκληρωτική, διαρκή και πλήρη απαλλοτρίωση του.
Υπό αυτές τις συνθήκες ο ιθαγενής πρέπει να πάψει να υπάρχει, στην λογική ότι "αυτή ειναι η πατρίδα του και έχει δικαιώματα σε αυτήν".
Άντε να μείνουν κάνα δυο χωριά για φολκλόρ ατραξιόν.
Οι υπόλοιποι θα απομείνουν, ή εξοντωμένοι ηθικά και σωματικά η περιφερόμενοι σκλάβοι σε αναζήτηση ενός πιάτου συσσιτίου με μεταλλαγμένα.
Οι πιο ευνοημένοι θα βρισκονται σε κάποια χώρα της πολιτισμένης δύσης πλένοντας πιάτα, ενώ οι επιστήμονες θα ξεζουμίζονται σε κάποια πολυεθνική, βαυκαλιζόμενοι ότι είναι οι τάχα μου ικανοί και ξεχωριστοί. 
Κι εγώ θα είμαι άστεγος κάτω από μια γέφυρα, 
Ένας γραφικός καραγκιοζάκος που θα περιμένω την επόμενη συμμορία για να με λιντσάρει γελοιοποιώντας με, διότι επιμένω ότι χωρίς πατρίδα δεν υπάρχει λαός.

_________________